Het huurregister komt eraan: wat u als verhuurder kunt verwachten
Van elke koopwoning weet het Kadaster wie de eigenaar is. Van huurwoningen weet de overheid vrijwel niets. Het voorgestelde huurregister moet dat veranderen, en de internetconsultatie erover sloot eind mei. Wat er in het voorstel staat, voor wie het zou gelden en welke administratie u nu al op orde wilt hebben.
Van idee naar consultatie
Het idee van een landelijk huurregister leeft al langer: misstanden en fraude in de huursector leidden tot herhaalde oproepen vanuit de Tweede Kamer, en in december 2025 kondigde de minister per Kamerbrief aan het register samen met gemeenten, verhuurders, huurders en uitvoerders te gaan uitwerken. Dit voorjaar werd het concreet: het ministerie van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening legde een uitgewerkt voorstel ter internetconsultatie voor, van 16 april tot en met 28 mei 2026. De aanleiding is een opvallend gat in de Nederlandse registraties: ongeveer 40 procent van de woningen in Nederland is een huurwoning, maar een centrale registratie zoals de koopsector die kent, ontbreekt. Het register moet gemeenten bovendien helpen om beter toezicht te houden, te handhaven en te sturen op de lokale woningvoorraad. Belangrijk om scherp te hebben: het is nog geen besluit. De consultatie toetst nut, noodzaak en inrichting, en pas daarna volgt politieke besluitvorming. Maar de richting die het voorstel schetst, is helder genoeg om nu al rekening mee te houden. Verken de vier aspecten hieronder.
Status: consultatie gesloten op 28 mei 2026, politieke besluitvorming volgt. Nog geen registratieplicht.
De reacties: transparantie tegenover lasten
De consultatiereacties tekenen het krachtenveld scherp uit. De Woonbond steunt de komst van een landelijke, openbaar toegankelijke database en wil dat het register op zijn minst de actuele huurprijs, de puntentelling volgens het woningwaarderingsstelsel en de servicekosten bevat, met daarbovenop een koppeling met de Wet goed verhuurderschap zodat overtredingen van verhuurders vindbaar worden voor huurders en woningzoekenden. Vastgoed Belang waarschuwt juist voor extra administratieve lasten en privacyrisico's, en individuele verhuurders vragen zich in de reacties af welk probleem het register oplost dat bestaande registraties niet al afdekken. Daartegenover wordt op de ervaring in het Verenigd Koninkrijk gewezen, vooral Schotland, waar de administratieve last volgens inzenders beperkt bleek. De minister wil vóór het einde van 2026 een besluit nemen over het vervolg: precies de spanning tussen transparantie en lasten zal dat besluit kleuren, en bepalen hoe rijk of hoe mager het register wordt.
Waarom dit meer is dan een administratieklusje
De inhoud van het register verraadt de bedoeling. Wie huurprijs, WWS-punten en servicekosten per woning centraal registreert, maakt in één beweging toetsbaar of de huurprijs past bij de punten, of de servicekosten redelijk zijn en of de verhuurder zich aan de Wet goed verhuurderschap houdt, tot en met de opgelegde boetes aan toe. In het Kamerdebat over de Wet toekomstbestendige huurcommissie kwam daar nog een dimensie bij: via een register zouden ook private verhuurders kunnen gaan meebetalen aan het werk van de Huurcommissie, dat nu vooral op de corporatiesector drukt.
Voor woningcorporaties is het register vooral een exportklus uit systemen die de gegevens al bevatten. Voor commerciële verhuurders ligt dat anders: wie geen actuele puntentelling per woning heeft, geen gespecificeerde servicekostenadministratie en geen centraal overzicht van contracten, ziet in het register al zijn achterstallige administratie in één formulier terugkomen. En die administratie is, register of niet, nu al verplicht: sinds 1 januari 2025 moet de puntentelling onder de Wet goed verhuurderschap bij elk nieuw contract worden overhandigd, gemeenten kunnen daarop sinds diezelfde datum handhaven met dwangsommen en boetes, en de servicekosten moeten elk jaar vóór 1 juli gespecificeerd worden afgerekend.
Van hospita tot belegger: geen ondergrens
Het voorstel kent bewust geen ondergrens: het criterium is verhuurderschap, niet omvang. Dat raakt een groep die zichzelf zelden als verhuurder ziet: de hospita die een kamer in de eigen woning verhuurt, valt bij verhuur langer dan dertig nachten net zo goed onder het geschetste register als een institutionele belegger. Dat is geen ongeluk maar beleid: het kabinet wil hospitaverhuur juist stimuleren, en parallel aan het huurregister loopt daarom een apart wetsvoorstel hospitaverhuur, dat na de consultatie van 2025 met 77 reacties op weg is naar de Tweede Kamer. Dat voorstel introduceert een speciaal hospitacontract van maximaal vijf jaar met een proeftijd van negen maanden, maakt beëindiging eenvoudiger bij verkoop of overlijden, en geeft de hospita een bezwaarmogelijkheid tegen een inkomensafhankelijke huurverhoging die het gevolg is van de kamerverhuur. Uit publieksonderzoek in opdracht van het ministerie blijkt dat zo'n 8 procent van de Nederlanders overweegt hospita te worden: als die groep ook maar deels doorzet, wordt het register voor een grote groep kleine verhuurders het eerste contactmoment met de formele huurregelgeving. Voor woningcorporaties geldt het omgekeerde: zij staan in de geschetste fasering juist vooraan, omdat hun systemen de gegevens al bevatten en de sector daarmee de standaard zet waaraan de rest van de markt zich later moet conformeren.
Veelgestelde vragen
Nee. Het consultatiedocument benadrukt dat het nog geen definitief voorstel is om een huurregister in te voeren. De internetconsultatie, die liep tot en met 28 mei 2026, is bedoeld om nut, noodzaak en de concrete inrichting te toetsen. De minister wil vóór het einde van 2026 een besluit nemen over het vervolg, en pas daarna start een eventueel wetgevingstraject.
Volgens het voorstel onder meer de eigen gegevens (naam, KvK-nummer, contact), bevestiging van eigendom of machtiging, adres en type woonruimte, het energielabel, de actuele huurprijs, het WWS-puntentotaal bij aanvang van het huurcontract, de jaarlijkse servicekosten en eventuele boetes onder de Wet goed verhuurderschap.
In het voorstel wel: het gaat om alle zelfstandige en onzelfstandige woonruimte die langer dan dertig nachten wordt verhuurd, zonder onderscheid naar de omvang van de verhuurder. Eventuele vrijstellingen, bijvoorbeeld voor verhuur binnen de familie, worden nog uitgewerkt.
In het Kamerdebat over de Wet toekomstbestendige huurcommissie werd het register genoemd als de sleutel waarmee ook private verhuurders een bijdrage zouden kunnen gaan leveren aan de bekostiging van de Huurcommissie. Nu dragen vooral corporaties daaraan bij via de verhuurderbijdrage.
Er is geen datum, en het voorstel belooft er bewust geen. Na de consultatie volgt eerst politieke besluitvorming over nut en noodzaak, daarna pas een wetgevingstraject. De in het voorstel geschetste fasering loopt vervolgens over meerdere jaren: van een vrijwillige pilot via een gefaseerde aansluiting van corporaties en grote verhuurders naar een registratieplicht voor alle verhuurders. Een acute registratieplicht is er dus niet, maar de onderliggende administratieverplichtingen gelden al.
Drie dingen, die los van het register al verplicht of verstandig zijn: een actuele WWS-puntentelling per woning (sinds 1 januari 2025 verplicht bij elk nieuw contract), een gespecificeerde servicekostenadministratie met een jaarlijkse afrekening vóór 1 juli, en een centraal overzicht van contracten, huurprijzen en energielabels per woning. Wie dat op orde heeft, vult een eventueel register straks in minuten, en staat vandaag al sterker bij de gemeente en de Huurcommissie.
Adminio en LEX brengen klachten, termijnen en dossiers per woning en per zaak samen. De administratie die het huurregister straks vraagt, is dezelfde die u vandaag al sterk maakt bij de gemeente en de Huurcommissie.
Dit artikel is algemene informatie en geen juridisch advies. Bronnen: Internetconsultatie Voorstel huurregister, Rijksoverheid en Tweede Kamer (debat Wth). Laatst bijgewerkt: 11 juli 2026.