Nieuws
Gids··10 min lezen·Door de redactie van Adminio LEX

Een klachtencommissie oprichten in de zorg: wat verplicht is en wat verstandig

De zorg is de sector waar de meeste misverstanden over klachtencommissies bestaan, omdat vier wetten elk iets anders vragen: de Wkkgz een functionaris en een geschilleninstantie, de Wzd, Wvggz en Jeugdwet een echte commissie. Per regime wat verplicht is, wie het uitvoert en welke termijnen gelden.


Waarom de zorg twee sporen kent

Sinds de Wkkgz is het uitgangspunt: eerst laagdrempelig oplossen, dan pas formeel oordelen. De onafhankelijke klachtenfunctionaris vangt op en bemiddelt, de zorgaanbieder geeft binnen de wettelijke termijn een gemotiveerd oordeel, en de erkende geschilleninstantie is het bindende sluitstuk. De klassieke klachtencommissie verdween daarmee uit de algemene wet, maar niet uit de praktijk: voor onvrijwillige en verplichte zorg en voor jeugdhulp is zij nog altijd verplicht, en veel aanbieders houden haar daarbuiten vrijwillig aan als zorgvuldige onderzoeksstap. Welke eisen voor uw organisatie gelden, hangt dus af van het regime. Verken ze hieronder.

Verken de regimes
Wat verplicht is, wie het uitvoert en welke termijnen gelden
Wat verplicht is
Elke zorgaanbieder, van ziekenhuis tot solistisch werkende zzp'er, moet een schriftelijke klachtenregeling hebben, een onafhankelijke klachtenfunctionaris beschikbaar stellen en aangesloten zijn bij een door de overheid erkende geschilleninstantie. Een klachtencommissie is onder de Wkkgz niet verplicht, maar veel aanbieders houden er een aan als zorgvuldige onderzoeksstap tussen functionaris en geschilleninstantie.
Wie het uitvoert
De klachtenfunctionaris vangt op, bemiddelt en informeert. Het oordeel over de klacht geeft de zorgaanbieder zelf, waar gewenst na advies van een eigen klachtencommissie. De erkende geschilleninstantie is het externe sluitstuk en kan bindend uitspreken, inclusief schadevergoeding tot een wettelijk maximum.
De termijnen
De aanbieder geeft binnen zes weken na indiening een gemotiveerd oordeel over de klacht, eenmaal te verlengen met vier weken en in overleg met de klager eventueel langer. Wie een eigen commissie laat adviseren, moet die advisering dus binnen deze termijn organiseren.

Veel zorgorganisaties vallen onder meerdere regimes tegelijk: een ouderenzorginstelling met Wzd-locaties heeft naast de Wkkgz-keten ook de verplichte externe commissie nodig.

Zelf een commissie instellen of aansluiten

De afweging is dezelfde als in elke sector, met één zorgspecifieke wending: de termijnen. Een klacht over onvrijwillige zorg moet binnen twee weken zijn afgedaan als de zorg nog loopt, en anders binnen vier weken. Bij zulke termijnen kunt u niet per zaak opnieuw gaan regelen wie zitting neemt en wanneer er wordt gehoord: de commissie en de planning moeten al klaarstaan. Kleine en middelgrote aanbieders sluiten daarom meestal aan bij een landelijke of regionale commissie, terwijl grote instellingen doorgaans een eigen commissie instellen met een externe voorzitter. Hoe u die keuze scherp maakt, staat in interne of externe klachtencommissie, en het draaiboek voor de opbouw in een klachtencommissie inrichten. Wie breder kijkt dan de zorg, vindt de routes voor elke sector in een geschillencommissie oprichten en de basis van elk reglement in een klachtenreglement opstellen. Voor klachten van medewerkers over gedrag op de werkvloer, het vierde regime hierboven, geldt bovendien een eigen gids: de klachtencommissie ongewenste omgangsvormen.

De kern. In de zorg is de vraag niet alleen óf er een commissie moet komen, maar welk regime op welke klacht van toepassing is en of de termijnen haalbaar zijn. Een klachtenregeling die de routes duidelijk uit elkaar houdt, met een dossiervoering die het tempo van de Wzd en de Wvggz aankan, voorkomt de meeste problemen.

Medische gegevens verdienen een eigen omgeving

Klachtdossiers in de zorg bevatten vrijwel altijd gezondheidsgegevens, en daarmee bijzondere persoonsgegevens onder de AVG. De praktijk is weerbarstig: klachten komen binnen via de balie, de mail en de familie, en circuleren vervolgens door mailboxen van behandelaars, managers en de commissie. Eén omgeving waarin alleen de commissie en haar secretaris het dossier zien, met een verwerkersovereenkomst en een overzicht van wie wat heeft ingezien, is niet alleen beter verdedigbaar richting de toezichthouder maar ook sneller: beide partijen beschikken over dezelfde stukken, in plaats van over bijlagen die per mail zijn rondgestuurd. Hoe hetzelfde principe in andere sectoren uitpakt, staat in onze sectorgids.

Veelgestelde vragen

Nee. De Wkkgz verplicht een klachtenregeling, een onafhankelijke klachtenfunctionaris en aansluiting bij een erkende geschilleninstantie, maar geen klachtencommissie. Veel zorgaanbieders houden toch een commissie aan voor zorgvuldig onderzoek bij zwaardere klachten. Let op: voor onvrijwillige zorg onder de Wzd, verplichte zorg onder de Wvggz en jeugdhulp onder de Jeugdwet is een klachtencommissie wél verplicht.

De klachtenfunctionaris is de laagdrempelige voorkant van de Wkkgz: gratis beschikbaar voor de klager, gericht op opvang, informatie en bemiddeling tussen cliënt en zorgverlener. De functionaris oordeelt niet, maar probeert de klacht op te lossen voordat een formeel oordeel of een gang naar de geschilleninstantie nodig is. Het merendeel van de klachten wordt in deze fase afgerond.

Een onafhankelijke instantie, erkend door de minister van VWS, waar de cliënt terechtkan als de klachtbehandeling door de zorgaanbieder niet tot een oplossing leidt. De geschilleninstantie doet een bindende uitspraak en kan een schadevergoeding toekennen tot het wettelijke maximum. Elke zorgaanbieder is verplicht bij zo'n instantie aangesloten te zijn, per branche zijn er verschillende instanties erkend.

Onder de Wkkgz moet de zorgaanbieder binnen zes weken na indiening een schriftelijk en gemotiveerd oordeel geven. Die termijn kan eenmaal met vier weken worden verlengd, en daarna alleen in overleg met de klager. Onder de Wzd en de Wvggz gelden voor de klachtencommissie kortere termijnen van twee tot vier weken, afhankelijk van de vraag of de bestreden beslissing nog loopt.

Ja, en dat is de gangbare route: branche- en beroepsorganisaties bieden collectieve klachtenregelingen aan met een gezamenlijke klachtenfunctionaris en een collectieve aansluiting bij een erkende geschilleninstantie. Wie onder de Wzd, Wvggz of Jeugdwet valt, kan op dezelfde manier aansluiten bij een landelijke of regionale klachtencommissie in plaats van zelf een commissie samen te stellen.

Klachtdossiers in de zorg bevatten vrijwel altijd gezondheidsgegevens, en dat zijn bijzondere persoonsgegevens onder de AVG. Dat vraagt om een omgeving waarin alleen de commissie en haar secretaris bij het dossier kunnen, een verwerkersovereenkomst met elke externe partij, bewaartermijnen en logging van inzage. Medische stukken horen nooit in gewone mailboxen of gedeelde mappen te circuleren.

Klachtbehandeling in de zorg, aantoonbaar op orde

Adminio ondersteunt klachtenfunctionarissen en klachtencommissies in de zorg: klachten komen langs elk kanaal binnen, dossiers zijn afgeschermd per betrokkene en de termijnen van de Wkkgz, de Wzd en de Wvggz staan per zaak in beeld. De commissie heeft wetgeving, eerdere adviezen en uitspraken direct beschikbaar via de kennismotor LEX, en de gegevens voor het jaarverslag komen uit wat per klacht is vastgelegd.

Dit artikel is algemene informatie en geen juridisch advies. Verplichtingen en termijnen kunnen per situatie verschillen: raadpleeg de actuele wetteksten. Bronnen: Rijksoverheid (Wkkgz) en KCOZ. Laatst bijgewerkt: 22 juli 2026.